Ülkenin Görünmeyen Kahramanları: Dublörler

Bu ülkede bazıları sahnede parlar, bazıları karanlıkta çalışır. Biz, o karanlıkta çalışanlarız. Biz bu ülkenin dublörleri. Görünmeyiz, tanınmayız, ismimiz jenerikte geçmez. Ama sahne çökerse ilk biz eziliriz. Kamera durursa ilk biz işsiz kalırız. Sette bir şey ters giderse ilk bizim canımız yanar. Sonra biri çıkar, o yangının içinde yıldız gibi parlar. Biz de görünmeyen yangının küllerini temizleriz.

Ahmet Emin Yavuk’un adını ilk kez geçen ay duyduk. Gözleri Karadeniz dizisinde karavancıydı. Ama Ahmet Emin Yavuk kadrajda hiç görünmeyen bir hayatı yaşıyordu. Oyuncular sete geldiğinde karavanı hazırlar, gün bitene kadar orada beklerdi. Işıklar ona dönmezdi, kamera onu sevmezdi. Ama o olmadan da o sahne kurulmazdı.

Sonra bir gece, bir otel odasında darbedildi. Bu, sistemin ürettiği bir şiddetti. Örgütsüzlüğün, güvencesizliğin, yalnızlığın sonucuydu. Ahmet Emin Yavuk’un ölümü artık bizim sorumluluğumuz. Biz bu ülkenin dublörleri olarak hayatın ağırlığını taşımaya devam ediyoruz.

Biz bu ülkenin dublörleri olarak sahne sanatlarında olduğu kadar diğer alanlarda da varız. Bu düzenin çarkları bizi ezerken, biz yine de hayatı döndürüyoruz. Ama bu düzen değişmeli, dublörler artık görünür olmalı. Biz de sahnenin sahipleriyiz, işte bu yüzden birbirimize ses olmalıyız.

Bağımsız yayıncılığı desteklemeniz bizim için önemli. Türkiye gibi ifade özgürlüğünün tehdit altında olduğu bir ülkede nitelikli yayıncılığın önemini vurgulamak istiyoruz. Dublörlerden kostümcülere, şoförlerden prodüksiyonculara kadar herkesin sesi olmaya devam edeceğiz. Destekleriniz için şimdiden teşekkür ederiz.